سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

284

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

كما اينكه عنوان پدر بهردو يا بنحو حقيقت و يا بطور مجاز صادقست ازاينرو هيچكدام بر ديگرى ترجيحى ندارد . قوله : و علل : به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى بتقديم جدّ بر اب راجع است . قوله : مع ذلك : مشار اليه [ ذلك ] روايت عبيد بن زرارة است . قوله : لثبوت ولايته : يعنى ولايت جد . قوله : على تقدير نقصه : يعنى نقص اب . قوله : بخلاف العكس : كه نقص در جدّ اگر پيدا شود ولايتش با فرزندش كه پدر دختر است نمىباشد . قوله : و هذه العلة لو تمّت : مقصود اقوى بودن ولايت جدّ از پدر است . قوله : و لا يقولون به : ضمير در [ يقولون ] به فقهاء و در [ به ] به تعدّى راجع است . قوله : و الاجود قصره : يعنى قصر الحكم كه مقصود تقديم جدّ بر اب باشد . قوله : محل الوفاق : محل وفاق عبارتست از تعارض عقد پدر با جد آن هم در خصوص عقد نكاح . قوله : لانّه على خلاف الاصل : ضمير در [ لانّه ] بتقديم جدّ بر اب راجع است . قوله : حيث انّهما يشتركان : ضمير در [ انّهما ] به جدّ و پدر راجع است .